Marieke Snauwaert over Tegen De Lamp van Dimitri Leue

Ik vertrok naar Tegen de lamp met een goed gevoel, omdat ik al goeie ervaringen achter de rug had met Dimitri Leue en zijn acteer- en schrijftalent. Ik werd alweer niet teleurgesteld door wat hij, Jonas Van Geel en de low impact man op het toneel brachten.

Ik kom binnen en zie Dimitri en Jonas fietsen op een soort hometrainer op de hoek van de scène, in het midden staat een mislukte stoel en achteraan hangen drie lelijke kostuums. De voorstelling begint met een lange, grappige inleiding waarin de drie mannen hun personage bekendmaken en het verhaal uitleggen, met veel anekdotes ertussenin. Na dit intermezzo begint de eigenlijke voorstelling waarin drie mannen, een stinkrijke, dikke zakenman, een archeoloog en een schapenherder, op zoek gaan naar een magische lamp die een wens doet uitkomen als hij groen kleurt. Die vinden ze dan ook, maar dan moeten ze nog een wens verzinnen, wat moeilijker is dan verwacht. De rest van de voorstelling gaat dan over het zoeken van die wens, wat ik toch wat té lang vind. Uiteindelijk gaan de mannen weg uit de grot omdat ze geen goeie wens vinden en, surprise, surprise, de lamp wordt groen als ze net vertrokken zijn!

De inleiding is fantastisch, toch heeft het verhaal niet zo veel te maken met ecologie, maar dat zou natuurlijk de bedoeling kunnen zijn. Het is natuurlijk wel altijd grappig als de low impact man ecologische weetjes tussen de dialogen strooit. Sommigen ervan blijven ook wel in je hoofd spoken, daar hebben ze hun doel wel bereikt! Bij het zoeken naar een wens toont Dimitri ook totaal andere kanten van alle ideale wensen, zoals: Ik wens dat iedereen gelukkig is, en besef je dat de ideale wens eigenlijk niet bestaat. Toch duurt de zoektocht wat te lang en is het einde heel erg voorspelbaar, maar misschien wou Dimitri Leue dat wel zo...

Ondanks z’n minpuntjes is dit dus een voorstelling die je niet vergeet omdat hilariteit vermengt wordt met heel ernstige zaken die na de voorstelling nog een lange tijd door je hoofd spoken.
Chapeau, zou zo ik zeggen!