Mondays begint traag, eindigt zwak en ergens middenin verschijnen hier en daar een paar florerende momenten. Ik ging vol overtuiging de zaal binnen; dit zou een ‘goedje’ worden! Het onderwerp, high school shootings, klonk veelbelovend, de cast bestond uit alleen maar adolescente meisjes (ik was vooral benieuwd hoe zit dit t.o.v. het wrede onderwerp zouden uitspelen) en het decor beaamde dit positieve voorgevoel. Helaas. Ik moest op mijn stappen terugkeren.
Mondays werd geïnspireerd op de beruchte ‘High school shootings’. Soms haalt een of andere psychisch gestoorde leerling het in zijn hoofd zijn leerkrachten, klas- en schoolgenoten neer te knallen. Het motief achter deze gewelddadige acties blijkt bijzonder boeiend te zijn voor psychologen. Geen agressieve, impulsieve, brutale jongeren hebben de feiten op hun naam staan, maar vaak wel stille, onopvallende scholieren die op een gegeven moment geen uitweg meer zien. De bom barst los, de vulkaan barst uit. Maar wat zal dit theaterstuk nu aanvangen met het feit dat het hier alleen maar om meisjes draait? Meisjes die veronderstelt worden zich als porseleinen poppetjes door het schoolleven te begeven? Mijn verwachtingen omtrent dit facet van de zaak werden niet opgelost. Ze gaven hier en daar een lichte toespeling op het ‘waarom’ van de zaak, maar blijven voortdurend op het oppervlak drijven. Ik bleef op mijn honger zitten. En dit is een cruciaal punt waar ze volgens mij de mist zijn ingegaan.Er waren zoveel mogelijkheden die ze hadden kunnen uitwerken, maar die jammer genoeg onaangeroerd bleven.
De invulling van het toneelstuk, de meer mobiele scènes vond ik ‘gewoon leuk’. De schreeuwscène vond ik bijvoorbeeld pakkend. Alleen wordt alles zo uitgemolken en uitgerekt wat het effect teniet doet.Maar over de gehele lijn was het iets te statisch naar mijn zin. De energie tussen de jongedames zat perfect, maar het geheel miste iets. Een extra factor, of een iets kortere tekst. Want de dialogen waren eindeloos lang en eindeloos saai. Ik zag geen échte verhalen en geen échte mensen, ik zag gespeelde personages die een stuk opvoerden.
Dit stuk is beneden haar eigen niveau, een uitprobeersel van wat het had kunnen zijn en dat is veel meer dan wat wij gezien hebben.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten